S0082-Gözlerim Üşüyor

Düşüyor bak... 
Kirlenmiş tuzlu topraklara
Düşlerimizin beyazı.
Üşümüş kalbimize,
Vurulmuş bir kuş gibi
Kalabalık ve sessizce düşüyor.
Sararmış bir istasyon penceresinden,
Usulca dalıyor içeri
Ömrümüzün en uzun kışı...
Gözlerim üşüyor
Ararken gözlerini...
Razıyken sonbaharın hüznüne,
Karlar kaplıyor
Ateş yalımı bileklerimizi...
Devrilen ağaçlar,
Kırılan camlar...
Dayanılacak gibi değil bu fırtına.
Ama sadece gözlerim,
Gözlerim üşüyor
Ararken gözlerini
Dünden kalma akşamlarda...
 

 

 

 

S0082


   

26.12.2018

Devrim Bozdağ